Plassen of sproeien van katten
 
Katten die niet gecastreerd zijn markeren door het sproeien van urine hun terreinen. Sproeien of onzindelijkheid kan daarom voor niet gecastreerde katten als normaal gedrag worden beschouwd. Wanneer een gecastreerde kat onzindelijk is kan dat een lichamelijke oorzaak hebben. Door bijvoorbeeld blaasgruis of een blaasontsteking kan een kat overal in huis kleine plasjes gaan doen en ook diarree of te harde ontlasting kan tot onzindelijkheid leiden. De dierenarts kan vaststellen of er geen lichamelijk probleem ten grondslag ligt aan het plassen of sproeien.
 
Als ziekteoorzaken uitgesloten kunnen worden, is de onzindelijkheid een gedragsverschijnsel. Een belangrijke oorzaak is dan stress of ontevredenheid. Stress kan optreden wanneer er bijvoorbeeld een nieuwe kat in huis komt of wanneer er onderling ruzie is tussen de katten. Ook veranderingen binnen het gezin of woning kunnen leiden tot plassen of sproeien. Daarnaast kan elke reden die bij een ongecastreerde katten het sproeigedrag opwekt ook bij gecastreerde katten nog invloed hebben. Dit betreft dan vooral de stimulerende invloed van katten in de omgeving, zowel katten in het eigen huis als buurkatten. Het is helaas niet altijd mogelijk om het probleem op te lossen.
 
Er zijn vele therapieën en ideeën voor en over het behandelen van plassen en sproeien in huis. Ook is er veel over geschreven. De behandeling die eventueel mogelijk is, is het aanpassen van de leefomgeving.
Allereerst zult u voor een schone, prettige en veilige kattenbak moeten zorgen. Experimenteren met verschillende soorten kattenbakken, open of juist dicht. Plaats meerdere bakken in het huis. Het kan ook zijn dat de kattenbak of de kattenbakvulling dat erin ligt de kat niet bevalt. Met de ene soort doen ze het vaker dan met de andere. Laat het oude kattenbakvulling wel in de oude bak. Als de onzindelijkheid op een enkele plaats in huis voordoet kan juist op die plek een bak geplaatst worden. Maakt de kat daar eenmaal gebruik van dan kan de bak geleidelijk naar een mogelijk praktischer plek verplaatst worden. Plekken waar geplast is niet schoonmaken met een middel dat chloor bevat.
Leg aluminiumfolie of bakjes met eten neer op de plaatsen waar de kat plast.
 
Bestraffen heeft alleen zin als de straf voor de kat duidelijk gekoppeld is aan het onzindelijk zijn. De plantenspuit of een plotseling hard geluid op het moment dat de kat buiten de bak plast kan effect hebben. Bestraffen achteraf heeft geen zin en kan zelfs averechts werken als het juist de extra aandacht oplevert die het dier wenst of als het de eventuele stress vergroot. Soms is het beter om de onzindelijkheid en zonodig de hele kat te negeren. Dat kan dan meer effect hebben.
 
Soms helpt het om de kat met een kattenbak op te sluiten in een kleine ruimte, b.v. de gang, liefst met plavuizen of zeil. Als ze de bak gebruiken, één ruimte per week erbij geven, zodat de kat langzaam went aan meer ruimte.
 
Als alle genoemde maatregelen het gedrag niet veranderen, overleg dan met uw dierenarts over een mogelijke behandeling met medicijnen. Ook van de hardnekkig onzindelijke dieren reageert een aantal goed op een hormoonbehandeling.
De meest gebruikte middelen, verkrijgbaar bij de dierenarts, zijn:
Clomicalm, een middel dat stress wegneemt bij de kat. Dit is een tablettenkuur. Veilig en voor zover getest redelijk effectief.
Tabletten of injecties progesteron. Dit kan effectief zijn, maar herhaalde behandelingen zijn potentieel schadelijk voor het lichaam.
Behandeling met diazepam, een kalmerend middel.
 
Verder kunt u ook de volgende middelen toepassen in uw woning:
Feliway verdamper die een hormoon verspreid dat de kat zich op zijn gemak laat voelen. Kan effectief zijn en is onschadelijk.
Feliway of Sire spray tegen sproeien of plassen. Deze geur maakt voor de kat een plek ongeschikt om een urinegeur achter te laten.
Watjes langs de kin van de kat wrijven en deze op de plek waar gesproeid of geplast wordt neerleggen en die elke 5 dagen vernieuwen.
 
Hoe meer katten er in huis zijn, hoe groter de kans is dat er één in huis gaat plassen. Als er meerdere katten in huis zijn moet er zich een evenwicht ontwikkelen, wie wordt er de baas en wie krijgt welk deel van het huis als territorium. Als eigenaar heeft u hier nauwelijks invloed op.

BLAASPROBLEMEN BIJ KATTEN 
 
De meeste katten met een blaasontsteking plassen (veel) vaker. U kunt dan in huis vele kleine plasjes aantreffen of de kat zit lang op de bak te persen. Er komen dan slechts enkele druppels urine uit. Als de klachten wat langer bestaan kan er ook wat bloed bij de plas zitten, afkomstig van de ontstoken blaaswand. Vaak laat de kat een klagelijk miauwt horen of schreeuwt de kat opvallend, als gevolg van het pijnlijke plassen.
 
Verder zien we ook andere klachten optreden bij een kat met blaasontsteking; een kat die net naast de bak plast of bijvoorbeeld op de deurmat. Soms zijn het ook geen kleine plasjes, maar gewone grote plassen. Ook kan een kat met een blaasontsteking alleen wat chagrijnig zijn, zonder andere klachten.
Let daarom goed op het plasgedrag van uw kat.
 
Blaasproblemen bij poezen
 
Bij poezen, zowel gesteriliseerde als niet gesteriliseerde, is het meest voorkomende probleem de blaasontsteking.
 
Oorzaken
 
Blaasontstekingen kunnen verschillende oorzaken hebben. De meest voorkomende oorzaak is een infectie, maar ook blaasstenen of zelfs gezwellen van de blaas kunnen tot dit soort klachten leiden. Het is daarom raadzaam om altijd als u een blaasontsteking vermoedt bij uw kat contact op te nemen met uw dierenarts. Alleen hij kan beoordelen of het een infectie is of dat er meer aan de hand is. Meestal is een simpele penicillinekuur voldoende om de klachten snel te verhelpen. Soms is verder onderzoek nodig. We kunnen hierbij denken aan onderzoek van de plas of een röntgenfoto van de blaas.
 
Blaasproblemen bij de (ex)kater
 
Ook bij katers zien we regelmatig blaasontstekingen.
 
Een apart probleem vormen de zogenaamde plaskaters. Deze zijn zowel gecastreerde als niet gecastreerde katers die gruis in hun urine vormen.
Dit zijn in feite hele kleine blaassteentjes. 
Een kater die verstopt zit moet lang persen. Er komen vaak slechts enkele druppels urine uit, al dan niet met bloed, of helemaal geen urine. Vaak schreeuwt de kat opvallend in verband met de pijn.
Bij katers en ex-katers is het laatste deel van de plasbuis erg nauw en wordt steeds nauwer naar de punt van de penis toe. Vormt zo'n kater gruis in zijn urine dan kan dit de plasbuis verstoppen. Het gevolg is dat de kater zijn plas niet meer kwijt kan, de blaas overvol raakt en de nieren het lichaam niet meer zuiveren van afvalstoffen. Kortom, de kater krijgt een niervergiftiging die binnen 36 uur dodelijk kan zijn! Dit lijkt dus erg op een 'gewone' blaasontsteking, maar kan voor de kater levensbedreigend zijn.
U begrijpt dat dit een spoedgeval is dat meteen door een dierenarts behandeld dient te worden. Bel daarom altijd even de dierenarts als een kater lang zit te persen op z'n urine.  Hij zal trachten de verstopping op te heffen door de plasbuis door te spoelen of, als dit niet lukt, de kater te opereren. Om herhaling te voorkomen is vaak naast een penicillinekuur speciaal dieetvoer nodig. Dit voer gaat de vorming van gruis tegen en bevat tevens stoffen die al gevormd gruis weer oplossen.
 
Samengevat: vermoedt u bij uw poes of kater een blaasontsteking, neem dan contact op met uw dierenarts. Zeker bij een verstopte kater kan uitstel dodelijk zijn!!
 
http://www.dierenkliniekdetoren.nl/Ziekte_info/de_plaskater/body_de_plaskater.html